Mewgenics؛ بازی دیوانه‌ای که با گربه‌ها ژانر RPG را منفجر می‌کند

در دنیایی که بسیاری از بازی‌ها فرمول‌های تکراری را بازتولید می‌کنند، Mewgenics مثل یک موجود جهش‌یافته وارد صحنه می‌شود؛ عجیب، غیرقابل پیش‌بینی و به‌شدت اعتیادآور. این بازی حاصل ذهن خلاق تیمی است که پیش‌تر با Super Meat Boy و The Binding of Isaac نشان داده بود هیچ علاقه‌ای به بازی طبق قواعد مرسوم ندارد. حالا Mewgenics آمده تا همان دیوانگی آشنا را، این‌بار با گربه‌ها، ژنتیک و طنزی بی‌رحمانه ترکیب کند.

Mewgenics مسیر توسعه‌ای پرحاشیه داشته؛ اولین بار در سال‌های ابتدایی دهه گذشته معرفی شد، مدتی به‌طور کامل لغو شد و سپس دوباره جان گرفت. حالا نسخه نهایی آن قرار است در سال‌های آینده منتشر شود و اگر چیزی از تجربه اولیه مشخص باشد، این است که انتظارها بی‌دلیل نیست. این بازی عمداً داستان‌گویی کلاسیک را کنار گذاشته و به‌جایش روی یک سیستم پیشرفت مبتنی بر مکان، تکرار و تصمیم‌های غیرقابل بازگشت تمرکز کرده است.

هسته گیم‌پلی حول پرورش گربه‌ها می‌چرخد؛ گربه‌هایی که نه بانمک و ملوس، بلکه ناقص، عجیب و گاهی حتی چندش‌آورند. شما آن‌ها را به مناطق مختلف می‌فرستید، وارد نبردهای نوبتی روی شبکه‌ای ایزومتریک می‌شوید و بعد، بازمانده‌ها را به خانه بازمی‌گردانید؛ جایی که اتفاقات عجیب‌وغریب تازه شروع می‌شود. نکته شوکه‌کننده اینجاست: گربه‌هایی که در یک مأموریت استفاده می‌شوند، بازنشسته می‌شوند و دیگر قابل استفاده نیستند. این تصمیم، کل منطق «تیم ثابت» را نابود می‌کند و بازیکن را مجبور می‌سازد همیشه با نسل جدیدی از گربه‌ها کار کند.

سیستم پرورش، یکی از جنجالی‌ترین بخش‌های بازی است. بچه‌گربه‌ها ویژگی‌ها، توانایی‌ها و حتی صداهای والدین خود را به ارث می‌برند و همه‌چیز تحت یک سیستم DNA بسیار پیچیده کنترل می‌شود. هزاران ترکیب مختلف باعث می‌شود هیچ دو گربه‌ای شبیه هم نباشند. این فرآیند با میان‌پرده‌هایی عجیب و بی‌پروا نمایش داده می‌شود که کاملاً در راستای طنز سیاه بازی است؛ طنزی که اگر با آن کنار نیایید، احتمالاً بازی هم به مذاق‌تان خوش نخواهد آمد.

از نظر محتوا، Mewgenics فوق‌العاده پُرحجم است. هر دور بازی کوتاه به نظر می‌رسد، اما تنوع اتفاقات به‌قدری بالاست که زمان از دستتان درمی‌رود. ارزش تکرار بسیار بالا، پیشرفت غیرخطی و درجه‌های سختی متنوع باعث شده این عنوان به‌راحتی صدها ساعت شما را درگیر کند. با این حال، بازی بی‌نقص نیست. رابط کاربری، به‌خصوص روی کنسول‌های دستی مثل Steam Deck، می‌تواند آزاردهنده باشد و شلوغی صفحه در خانه‌ای پُر از گربه، مدیریت را سخت می‌کند.

در نهایت، Mewgenics یک بازی «امن» نیست؛ هم از نظر طراحی، هم از نظر شوخی‌ها. اما دقیقاً همین بی‌پروایی است که آن را به یکی از متفاوت‌ترین و بحث‌برانگیزترین بازی‌های سال‌های اخیر تبدیل می‌کند.

منبع: تورنونت