پایان پرحاشیه آکادمی قهرمان من؛ All’s Justice انتظارات را برآورده کرد؟

با پایان رسمی مانگا و نزدیک شدن انیمه My Hero Academia به آخرین قسمت‌های خود، حالا Bandai Namco تصمیم گرفته در بهترین زمان ممکن ضربه نهایی را بزند. My Hero Academia: All’s Justice نه فقط یک نسخه جدید، بلکه تلاشی برای جمع‌بندی کل داستان این مجموعه محبوب است؛ تلاشی که از همان دقایق ابتدایی، بدون هیچ مقدمه‌ای، بازیکن را مستقیماً وسط نبرد نهایی پرتاب می‌کند.

این تصمیم جسورانه، هم نقطه قوت است و هم ضعف. بازی عملاً هیچ رحمی برای کسانی که پایان داستان را ندیده‌اند ندارد و بزرگ‌ترین اسپویل ممکن را در قالب یک آموزش سریع تحویل می‌دهد. اما برای طرفداران قدیمی، این شروع ناگهانی بیشتر شبیه یک اعلام جنگ احساسی است؛ جایی که همه‌چیز قرار است به اوج برسد. پس از این نبرد، بازیکن وارد یک هاب شهری می‌شود که نقش منوی اصلی را دارد؛ شهری که بیشتر کاربردی است تا زنده و تعامل‌پذیر.

هسته اصلی روایت، در حالت داستانی جریان دارد؛ جایی که نبردهای پایانی انیمه، از رویارویی با شیگاراکی گرفته تا درگیری‌های هم‌زمان قهرمانان و تبهکاران، بازسازی شده‌اند. ساختار شاخه‌ای داستان به بازیکن اجازه می‌دهد ترتیب برخی مبارزات را خودش انتخاب کند و این موضوع، تا حدی آشفتگی روایت نسخه مانگا را بهتر مدیریت می‌کند. با این حال، از نظر ارائه سینمایی، بسیاری از صحنه‌ها قابل پیش‌بینی هستند و آن ضربه احساسی مورد انتظار را همیشه وارد نمی‌کنند.

یکی از بخش‌های بحث‌برانگیز بازی، مأموریت‌های تیمی است که در قالب یک شبیه‌ساز واقعیت مجازی ارائه می‌شود. این بخش‌ها پر از مأموریت‌های جانبی سبک‌تر هستند؛ از کمک به شهروندان گرفته تا تمرین در شبیه‌سازی فاجعه‌ها. همچنین داستانک‌های کوچکی برای برخی شخصیت‌ها در نظر گرفته شده که بیشتر جنبه فن‌سرویس دارند. البته این ویژگی تقریباً به دانش‌آموزان کلاس 1A محدود شده و همین موضوع باعث نارضایتی بخشی از طرفداران شده است.

از نظر گیم‌پلی، All’s Justice تلاش کرده مبارزات را هم‌زمان گسترده‌تر و ساده‌تر کند. سیستم سه‌به‌سه اضافه شده، اما هسته مبارزات همچنان بسیار ساده است: کمبوهای پایه، حملات کوئرک و حرکت‌های ویژه Plus Ultra. نکته‌ای که واکنش‌های منفی زیادی به همراه داشته، محدود شدن Plus Ultra به یک نسخه برای هر شخصیت است؛ تصمیمی که عمق تاکتیکی مبارزات را کمتر کرده و آن حس ضربه‌های سینمایی نسخه‌های قبلی را کاهش می‌دهد.

مشکل دیگر، نبود تعامل شخصیتی است. با وجود فهرست عظیم شخصیت‌ها، هیچ دیالوگ خاصی بین قهرمانان و دشمنانی که تاریخچه مشترک دارند دیده نمی‌شود. چه در حالت آفلاین و چه آنلاین، همه‌چیز به چند جمله کلی شروع و پایان مبارزه خلاصه شده؛ فرصتی از دست‌رفته برای بازی‌ای که قرار بوده وداع نهایی با این دنیا باشد.

در مجموع، My Hero Academia: All’s Justice یک بازی پرمحتوا و پرهیجان برای طرفداران دوآتشه است، اما تصمیم‌های محافظه‌کارانه در گیم‌پلی و ارائه، باعث شده این پایان بزرگ، آن‌قدرها هم کوبنده نباشد. بازی سرگرم‌کننده است، اما این سؤال باقی می‌ماند: آیا این همان پایانی بود که آکادمی قهرمان من لیاقتش را داشت؟

منبع: تورنونت