نقد «متروید پرایم ۴: فراتر»؛ نبردهای هیجان‌انگیز، اما کمی تکراری

پس از ۱۸ سال انتظار و حوادث فراوان پشت پرده، بازی «متروید پرایم ۴: فراتر» بالاخره وارد دنیای بازی‌ها شد. اما سوال بزرگ اینجاست که آیا این بازگشت عظیم به دنیای ساموس آران، پس از تاخیرهای طولانی و تغییرات زیاد، ارزش تمامی این مدت انتظار را داشت؟ این بازی، که برای کنسول‌های نینتندو سوییچ و سوییچ ۲ منتشر شده، دنباله‌ای است که به نوعی یک ریبوت ملایم از سری قبلی به نظر می‌رسد.

در «متروید پرایم ۴: فراتر»، شما در نقش شکارچی جایزه‌بگیر معروف ساموس آران قرار می‌گیرید که پس از حمله‌ای مخفیانه از سوی دشمنان، به سیاره ویوروس فرستاده می‌شود. با ابزارهای پیشرفته خود که از کار افتاده‌اند، ساموس باید سیستم‌های تونلی مرطوب را کاوش کند، جانوران خشمگین را نابود کند و با ارتقای تدریجی تجهیزات خود به پیش برود. اما این بار، ساموس توانایی‌های روانی جدیدی دارد که به او امکان می‌دهد موشک‌ها را با ذهن خود کنترل کرده و به برخی سطوح بچسبد، که به بازی بعد جدیدی می‌دهد.

با این حال، همه چیز مطابق انتظار پیش نمی‌رود. یکی از نکات منفی این است که موتورسیکلت Vi-O-La که به ساموس امکان می‌دهد در محیط‌های بیابانی حرکت کند، به جز شلیک لیزر به موجودات و کاوش معابد عجیب، بیشتر اوقات در این بیابان فضایی چیزی جدید و هیجان‌انگیز ارائه نمی‌دهد. در نتیجه، بازی دچار برخی یکنواختی‌ها می‌شود و آزادی عمل بسیار زیاد به نظر می‌رسد، اما نظم و ساختارهای سختگیرانه در بازی باعث می‌شود که روند پیشروی کمی کسل‌کننده شود.

با این حال، نبردهای غول‌آسا و جذابیت‌های بصری بازی که حتی بر روی صفحه نمایش کنسول دستی نینتندو سوییچ ۲ زیبا به نظر می‌رسند، لحظات هیجان‌انگیزی را به همراه دارند. ساموس باید برای پیروزی در برابر دشمنان خطرناک و غول‌های عظیم، نقاط ضعف آنها را پیدا کرده و از مهارت‌های جدید خود بهره‌برداری کند. این لحظات قطعاً جذابیت زیادی دارند و نمی‌توان منکر جذابیت مبارزات آن شد.

اما آنچه که این دنباله را از افسانه‌های گذشته جدا می‌کند، فقدان همان احساس ماجراجویی غنی است که در نسخه‌های قبلی وجود داشت. بسیاری از معماها به تکرار افتاده‌اند و بیشتر به انجام کارهای روزمره شبیه‌اند. حتی حضور برخی شخصیت‌ها مانند مایلز مک‌کنزی و ژنرال تاباکی نمی‌تواند به‌طور کامل حس انزوای خاص بازی‌های متروید را از بین ببرد.

در نهایت، «متروید پرایم ۴: فراتر» یک نقطه شروع عالی برای تازه‌واردان به این سری است، اما نمی‌تواند با افسانه‌های گذشته هم‌سطح شود. اگرچه گرافیک و مبارزات هیجان‌انگیز هستند، اما ساختار داستانی و مراحل بازی گاهی اوقات احساس می‌شود که از تجربه‌های قبلی نینتندو عقب‌مانده است. در کل، این دنباله‌ هرچند که لحظات برجسته‌ای دارد، اما برای طرفداران قدیمی شاید کمی ناامیدکننده باشد.